In 79 na Christus barstte de Vesuvius uit en bedolf de stad Pompeii onder een dikke laag as. Een bezoek aan de stad en de smeulende vulkaan werd heel populair. Een smalle spoorweg van 896 meter bracht je omhoog tot aan de gigantische krater. “Een onbeschrijfelijk gevoel” schreef een gelukkige bezoeker op een postkaart van 8 april 1901.
Zonder kleerscheuren tot bij de krater
In 79 na Christus barstte de Vesuvius uit en bedolf de stad Pompeii onder een dikke laag as. Een bezoek aan de stad en de smeulende vulkaan werd heel populair. Eenvoudig was het niet om de bergflank te beklimmen, zeker niet om er zonder kleerscheuren van af te geraken. De Hongaarse trampromotor Ernesto Emmanuele Oblieght zag er geld in en legde in 1880 een kabelspoorbaan aan. Zo spaarde hij de jurken van vele dames…
John Mason Cook koopt bergtrein
Het winstgevend idee was er maar toch werd de bergrit niet zo’n succes. Toen het spoorbedrijf bijna onmiddellijk in financiële problemen raakte, besloot Thomas Cooks zoon John Mason het in 1887 over te nemen. Hij besefte welke waarde deze trip had voor zijn klanten. In de jaren 1890 was zijn spoorbedrijf een bloeiend handeltje dat ongeveer 2000 pond per jaar in het laatje bracht.
Vertrek vanuit Napels
Zo zag het programma er die dagen uit:
- Elke ochtend, behalve op zondag, vertrekken er rijtuigen vanuit onze kantoren aan Piazza dei Martiri in Napels.
- In een kleine of grote groep vertrekken ze op een tochtje door Napels en haar voorsteden.
- De reis gaat dan verder naar het restaurant en het station, aan de voet van de vulkaan,
- vervolgens met de bergtrein van het lage naar het bovenste station, tot op zo'n 130 meter van de krater. Hier staan berouwvolle gidsen klaar om de passagiers helemaal naar de top te begeleiden.
Een van Cooks advertenties letterde: "Passagiers die omwille van lichamelijke zwakheden speciale hulp nodig hebben, krijgen tegen een vaste, redelijke prijs een extra gids of draagstoel toegewezen".
Het bergspoor was absoluut een welgekomen hulpmiddel om de Vesuvius te beklimmen.
"We hebben hier een prachtige dag", schreef een gelukkige bezoeker op een postkaart van 8 april 1901. "Die gigantische krater bekijken geeft een onbeschrijfelijk gevoel."
Lees meer over de nobele, onnavolgbare Thomas Cook