Vakantie Marokko

Om het zuiden van Marokko te verkennen volg ik de haarspeldbochten via Tizi-n Thika, de hoogst berijdbare bergpas van de Atlas, naar Ouarzazate. De rit door de bergen overweldigt. Op 1150 meter hoogte, waar de valleien van de Dra en de Dades elkaar kruisen, ligt de oude Franse garnizoenstad.

Ouarzazate heeft niet de rijke geschiedenis van Marrakech. Het toerisme moet er nog op toeren komen. Filmregisseurs, die in deze prachtige streek dertig jaar geleden de desolate decors van het Wilde Westen ontdekten, zijn hier de pioniers. Aan Lawrence of Arabia, Gladiator, Babel, Asterix & Obelix en vele andere producties die in de omgeving gefilmd werden, dankt Ouarzazate de bijnaam “Hollywood van de woestijn”. Maar van glamour is nog lang geen sprake.

Het stoffige Zagora, op de eeuwenoude karavaanroute, geldt als de “poort van de woestijn”. Een bordje wijst de weg: Timboektoe, 52 dagen stappen met de kameel.

Leven in een zandkasteel

Waarom ontroert de woestijn mij telkens weer? Het terracotta gebergte, in alle aardetinten van grijs tot roestbruin, blijft verrassen met zijn subtiele kleurschakeringen. Kaal en ruw, maar meedogenloos mooi. Nu eens roze of beige, dan okergeel, haast oranje kleuren de rotsen.

In de verte domineren de besneeuwde toppen van de Atlas de horizon. Als een roofvogel hoog boven mij cirkelt, benijd ik hem zijn perspectief op de verschroeide aarde. In dit uitgestrekte niets lijkt de rust en stilte even tastbaar als de hitte die boven de rotsen zindert. Op het heetst van de zomer wordt het hier ruim 50 graden, onleefbaar als Mars. Maar schijn bedriegt. Thuis zou ik deze temperaturen niet overleven, maar in de woestijn is de droge hitte draaglijk.

Langs de route van de kasbah’s, woonhuizen als zandkastelen van stro en aarde, ontdek ik de rijke Berbercultuur die overleeft door waterputten en weelderige oases. In hun palmentuinen verbouwen boeren een akkertje graan of een veld meloenen, in de schaduw van dadelpalmen en amandelbomen. De eenvoudige levenskwaliteit uit zich aan tafel. Als antipasti proef ik gemarineerde courgettes, gekonfijte tomaat en zoete paprika. Mediterraan, gekruid met Arabische toetsen. Als hoofdgerecht kies ik tanjia, bekend vrijgezellenvoedsel. Traditioneel begraven mannen een kruik met vlees in de hete as van het vuur, waar het urenlang, soms een hele nacht, suddert.

Cinema melkweg

Deel

Opslaan