Verwen de innerlijke mens: Egyptische tafelgenoegens
Via de huidige rage van de goedkope Maghrebijnse restaurantjes kennen we al een beetje van de lokale keuken, zijn kebabs en kruidig gehakt, de frisse slaatjes. Vers geperst suikerrietsap, fris en delicaat, dat kennen we dan weer niet.
De Egyptische keuken is smaakvol: dit was de handelsroute waarlangs alle specerijkaravanen passeerden. Couscous zal je hier niet vinden, dat is eerder in Marrakech. Wel ‘foul’ een stevige (ontbijt)schotel van lokale bonen en met een weelde aan kruiden en smakelijker dan ‘Spaghetti’ aan een stalletje…
Tammiyya (bij ons Falafel) zijn hartige balletjes van kikkererwten. (Word je verslaafd aan die lekkere broodjes met sausjes op basis van sesam enz., ga dan eens in Antwerpen bij Beny’s Falafel tafelen…).
Bij je maaltijd betaal je normaal nog extra voor service, taks én een fooi. Bij twijfel vraag je het gewoon in je hotel of aan medetafelaars.
Veel restaurants zijn gebonden aan de hotels. Aan de grote Sharia el Karnak Bazaar vind je Amoun (en het iets mindere El Hussein ernaast). Basisvoedsel, smakelijke gerechten met veel rijst en vis. Leuk om op het terras te kijken naar het gewoel. Blijft laat open, maar serveert geen alcohol.
Aan dezelfde markt ligt het dakrestaurant Marhaba, zowel lokale als mediterrane keuken, ongelooflijk zicht op de monumenten, wél een pintje of glas wijn én ‘Mezze’ (schotel met diverse hapjes); altijd smakelijk.
Wil je eens iets anders; in Luxor ligt het allereerste Japans restaurant des lands, Miyake in het Sonesta St Georges Hotel op de Nijlcorniche.
Ga voor een diner (‘s middags zit het vol bezoekers aan de monumenten) naar het Peace Abouzeid Resort (noord, nabij Karnak). Betere keuken dan de anderen, waar ook lokale inwoners tafelen en hun waterpijpje opsteken, met zicht op de Nijl, de Moeder van het land. Als de Fellouka’s dan traag voorbijzeilen in de ondergaande zon, dan voel je de majesteit van deze grootse rivier…
Smile: je tafelt in de bakermat van de wereldcultuur.