Peking: geniet mee van het nieuwe, vrije en trotse China!
Peking (Bejing) en Shanghai verhouden zich als Moskou tot Sint Petersburg. De grote bedrijvige haven versus de hoofdstad. De relatieve vrijheid tegenover de bureaucratie.Elk heeft zijn charme, en in Peking is dat in alle evidentie de aloude geschiedenis als hoofdstad, doorheen veel mythische dynastieën. Je kan al die keizerrijken en de bijbehorende bouwstijlen wellicht na vier citytrips nog niet allemaal uiteen halen. Denk maar aan de Xua, Qin, Sin, Tang, Ming en Qing! Of Yuan - die laatste lag aan de oorsprong van de heerlijke krokant gelakte Peking eend!
De laatste jaren is Peking in volle evolutie. De stad bloeit open met de Olympische Spelen als een enorme katalysator om één en ander recht te trekken. Hoewel China onmiskenbaar een strakke politieke lijn blijft volgen, kan men een volk niet economisch emanciperen zonder ook een stuk mentale bevrijding. Schoorvoetend, nog steeds voorzichtig, maar niet te stuiten.
Tegenwoordig moeten we ‘politically correct’ zeggen: ‘Beijng’, dat meer aansluit bij de uitspraak op zijn Chinees. Er is overigens wat met die namen van de grootstad, want ze veranderde zo vaak van naam dat het zelfs de geschiedkundige voor de ogen begint te schemeren: elke heerser wilde via de naam zijn stempel op de ’oostelijke’ hoofdstad drukken.
Mao, die het wrede feodale juk afschudde, wordt net als Lenin in Rusland nog steeds vereerd als een heuse vader des lands, gigaportret op het Plein van de Hemelse Vrede incluis. Het was zijn vrouw, de akelige kenau Jiang Qing (of Chiang Ching zo je wil) die indertijd de al even akelige pogrom in gang zette die onder de naam‘culturele revolutie’ de wereld in ging. Jeugdige heethoofden en ‘nitwits’ mochten toen iedereen lastig vallen die ook maar een béétje cultuur of kennis had.
Nog meer dan in andere citytrips, loont het om je te verdiepen in de rijke cultuur via de vele dramatische verhalen. Films over de keizers en het prachtige De Rode Lantaarn (Raising the Red Lantern) uit 1991 tonen je hoe verfijnd de keizerlijke complexen waren, hoe ingewikkeld de leefregels in eilanden van luxe, hoe het leven van de hoofdvrouwen en de concubines met de ingebonden voetjes (een echte horreur!), hoe erg soms met de voeten van onderdanen en hoge ambtenaren werd gespeeld door een gekke keizer, of hoe verfijnd de rechtspleging van een andere heerser was. Het Rode Korenveld en Ju Du zijn cinematografische pareltjes die je inwijden in de verfijnde zeden en de dramatiek van een groots land.
Huur of koop de stokoude maar fabuleuze reeks ‘Hoe Yukong de bergen verzette’ (Comment Yukong deplaça les montagnes) van Joris Ivens, die in 12 tableaus van variabele lengte liefdevol het dagelijkse reilen en zeilen toelichtte van de Chinese burger onder Mao Ze Dong ofte Mao Tse Tung. Dan pas doorgrond je een stukje van de ziel van huidig en vroeger China.
Je boekt een vakantie en wil weten of je hiervoor een vaccinatie nodig hebt?